×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

عناوین ویژه

true
    امروز  یکشنبه - ۳۰ تیر - ۱۳۹۸  
true
false

 

در روزهای گذشته عکسی در فضای مجازی منتشر شد که خبر از حضور رضا رحمانی، وزیر صنعت، معدن و تجارت دولت دوازدهم در خانه‌باغ ویلایی متعلق به یکی از پیمانکاران سرمایه‌دار شهرستان رامهرمز می‌داد؛ هرچند تب و تاب این ماجرا خوابیده اما این ماجرا قابل اغماض نبوده و باید به نکاتی در این خصوص اشاره کرد.

 

 

اقبال محمدیان نماینده رامهرمز و رامشیر نیز در کنار وزیر، در این خانه‌باغ حضور داشته و ظاهراً پارافی از وی نیز گرفته است که مطابق این پاراف بناست مجوز طرح جمع آوری گازهای فلر و احداث پالایشگاه صنایع تبدیلی در رامهرمز صادر شود. اقدامی که هرچند تا قرارگرفتن در فاز عملیات فاصله دارد ولی اگر خوشبینانه به آن نگاه کرد قابل تقدیر است.

 

 

سال ها پیش از این نیز حسن روحانی ، در خانه باغ همین شخص در رامهرمز حضور پیدا کرده است، بدون اینکه در محلی عمومی یا مکانی رسمی در بین مردم حضور پیدا کند.

 

 

نکته قابل انتقاد ، علت حضور وزیر صنعت و نماینده شهرستان در یک خانه‌باغ متعلق به یک پیمانکار شناخته شده است. مگر این پیمانکار چکاره وزیر ، نماینده و شهرستان است؟

 

گفته شده است ورود جناب وزیر به رامهرمز خارج از برنامه بوده و به دلیل تعطیلی فرمانداری در زمان ورود جناب وزیر، این جلسه در محل فرمانداری تشکیل نشد.

 

 

باید پرسید اگر مشی این دولت به حضور درکنار هم جنسان خودشان است، چرا وزیر به منزل یک پیمانکار دیگر نرفته؟ و اگر مدعی هم جنسی با مردم را دارند چرا به منزل یک شخص عادی یا خانواده شهید یا در یک مسجد نرفته؟ چرا به جمع خانواده فقرای جامعه نرفته و یا چرا در مسیر خود از شهرک های صنعتی و وضعیت نامناسبشان بازدید نکرده است؟ چرا به اداره صنعت شهرستان نرفته است؟ چرا باید به خانه‌باغ یک پیمانکار سرمایه‌دار برود.

 

 

برخی افراد مدعی اند حالا مگر چه اشکالی دارد؟ بالاخره یک سودی به شهرستان رسیده؛ بالاخره قرار است یک پالایشگاهی در شهر دایر شود و چند جوان مشغول به کار شوند!

 

 

باید بگوئیم:
اولاً احداث یک پالایشگاه مسئله‌ای نیست که براحتی به اجرا در بیاید. صدور مجوز و تخصیص بودجه و فراهم آوردن مقدمات احداث این پالایشگاه قطعاً سال‌ها زمان خواهد برد و بالاخره هنوز احداث آن قطعی نیست. هرچند باید بسیار خوشبین بود که از جلسه ای که در باغ اغنیا باشد، خیری به مردم محروم و مستضعفین رسانده شود!

 

 

ثانیاً مگر کسی با اصل مجوز یا اصل پیگیری پالایشگاه مشکل دارد؟ درد اصلی رفتارهای سیاسیون و ارتباطات آنها با پیمانکاران و سرمایه داران است آن هم سرمایه دارانی که سال ها از طریق نمایندگان ادوار تابحال و با ارتباط و وام های کلان و گرفتن امتیازات معادن بی شمار به این جایگاه ها رسیده اند. انگار در این مملکت یا این شهرستان دیگر پیمانکاری وجود ندارد که امتیازات معادن و طرح های کلان باید به عده معدودی برسد!

 

 

ثالثاً مگر نامه حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام به عثمان بن حنيف كه عامل او در بصره بود را نخوانده اید؟ وقتى كه شنيد به مهمانى قومى از مردم بصره دعوت شده و به آنجا رفته است: اما بعد، اى پسر حنيف به من خبر رسيده كه مردى از جوانان بصره تو را به سورى فرا خوانده و تو نيز بدانجا شتافته‌اى. سفره‌اى رنگين برايت افكنده و كاسه‌ها پيشت نهاده. هرگز نمى‌پنداشتم كه تو دعوت مردمى را اجابت كنى كه بينوايان را از در مى‌رانند و توانگران را بر سفره مى‌نشانند.

 

 

آقایان نماینده و وزیر باید بدانند اینگونه رفتارها اگرچه در دولت سازندگی و این دولت باب شده، رفتاری خلاف گفتمان انقلاب و امام و رهبری است.

 

 

به هیچ وجه نباید به این رفتار، ساده لوحانه نگریست. حضور وزیر و نماینده شهرستان در خانه باغ یک پیمانکار میلیاردر شائبه اعطای امتیازات ویژه و رانت‌ را بیشتر به ذهن نزدیک می‌کند تا جلسه ای برای اخذ مجوز یک پالایشگاه در قالب یک نامه دست نویس! آیا این شائبه در ذهن مردم بوجود نیامده؟ آیا می‌توانید این شائبه را با هر توجیهی از اذهان عموم پاک کنید؟ مردم امروز هوشیار گشته اند و فضای مجازی این امکان را برای عموم مردم به ارمغان آورده که بتوانند هر مسئولی را در هر رده ای به چالش بکشانند پس چه بسا که مسئولین دست از این رفتارهای حاشیه ساز برداشته و به خدمت مشغول شوند.
یاران ۳۱۳

 

 

انتهای خبر/

 

 

 

true
true
false
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true